Jako archeolog inaczej patrzę na upływ czasu. Praca naszego zespołu polega głównie na tym, że staramy się ustalić datę powstania różnych przedmiotów. Margines pomyłki jest ogromny – z reguły jest to 20 lub 30 lat, ale zdarza się, że mylimy się o całe tysiąclecie. Gdy uzmysłowimy sobie, ile to jest tysiąc lat pomyłki w stosunku do długości ludzkiego życia, zaczynamy się zastanawiać nad swoim własnym istnieniem. Na przestrzeni dziejów wyglądamy jak drobny, ledwie dostrzegalny pyłek. Ale rzeczy badane przez archeologów dają zarazem świadectwo ważnym osiągnięciom naszej cywilizacji. Archeologia pozwala więc zrozumieć, jak kruchą, a równocześnie potężną istotą jest człowiek.